نظام هاي هوشمندي فناوري در شركت هاي بزرگ (مطالعه و بررسي تجارب شركت هاي رولز رويس و شل)

در ادبيات علمي مديريت فناوري ، توافق قابل ملاحظه اي بر اهميت و ضرورت پويش ، پايش و پيش بيني دقيق و سريع نيازهاي آينده و روند پيشرفت هاي فناورانه وجود دارد. دلايل اين امر شامل تغيير و تحولات سريع فناوري ، جهاني شدن بازار و رقابت ، افزايش نوآوري هاي فناورانه و كوتاه شدن چرخه عمر فناوري ها مي باشد. لذا ، هوشمندي فناوري در سطوح مختلف سازمان ها به منظور كمك به شناسايي تهديدها و فرصت هاي فناورانه و بهبود تصميم گيري هاي فناورانه در اينچنين محيط متغيري ، پيشنهاد مي شود. در اين مقاله ابتدا به معرفي مفهوم هوشمندي فناوري و بررسي اجزاي تشكيل دهنده نظام هوشمندي فناوري پرداخته شده است. سپس به تجربه پياده سازي نظام هاي هوشمندي فناوري در دو شركت بزرگ و چندمليتي رولز رويس (فعال در زمينه صنايع هوايي ، هوافضا و دريايي و انرژي) و شركت شل (فعال در زمينه صنايع نفت ، پتروشيمي و انرژي) پرداخته شده است. اين مطالعات موردي شامل بررسي رويكردها و روش هاي كلي مورد استفاده و همچنين برخي يافته ها و آموزه هاي كسب شده از سوي اين شركت ها مي باشد.