توسعه رويكرد هيبريدي در ارزيابي ريسك‌هاي صنعتي و مقايسه روش‌هاي موجود

مديريت ريسك فرآيندي دوره‌اي شامل شناسايي، تحليل، ارزيابي و پايش مي‌باشد. مراحل ياد شده فرآيند محور بوده و نقص در پياده‌سازي هر يك منجر به ضعف در عملكرد سيستم مديريتي مي‌گردد. در اين ميان نقش ارزيابي ريسك شايد از ديگر مراحل پر رنگ‌تر باشد چراكه يك ارزيابي دقيق نشان مي‌دهد كه ريسك شناسايي شده براي سازمان چه ميزان خطر در پي دارد و چشم‌پوشي در برابر آنچه تبعات سنگيني را متوجه سازمان مي‌كند. از اينرو حجم وسيعي از مطالعات پيرامون مديريت ريسك منعطف به روش‌هاي ارزيابي ريسك است. از طرف ديگر در دنياي امروز با توجه به ريسك‌هاي فراساختاري همچون اتفاقات سياسي (گسترش تروريسم، تغيير دولت‌هاي محلي)، گرم شدن هواي سطح زمين، اتفاقات جوي (نظير پديد ال نينو) و مواردي از اين دست و تأثير اين ريسك‌هاي فراساختاري بر ريسك‌هاي درون ساختاري موجب پيچيده شدن فرآيند ارزيابي‌ها شده چراكه تنها پارامترهاي متمايز كننده ريسك‌هاي داخلي را براي ارزيابي كافي نمي‌بيند. از اينرو با پيچيده‌تر شدن ريسك‌هاي پيراموني، بديهي است كه روش‌هاي اندازه‌گيري و ارزيابي آن‌ها نيز دستخوش تغيير و توسعه شود. يكي از مهم‌ترين روش‌هاي توسعه يافته ارزيابي ريسك، به‌عنوان روش هيبريدي، اگرچه به جهت پيچيدگي در كاربرد نسبت به دو روش ديگر (كمي و كيفي) از فراواني كمتري برخوردار است اما به جهت دقت در اندازه‌گيري فاكتورهاي كمي و كيفي ريسك به‌صورت همزمان، امروزه به‌عنوان ثمره‌اي از توسعه روش‌هاي ارزيابي ريسك مطرح شده و موضوع اصلي اين مقاله مي‌باشد. اين مقاله علاوه بر معرفي تكنيك‌هاي نوع هيبريدي مي‌كوشد تا با يك ديد مقايسه‌اي بستري براي انتخاب شايسته محققان براي كارهاي تحقيقاتي خود فراهم آورد.