درس‌هايي از رويكردهاي تأمين سرپناه پس از سوانح در كشور تركيه

تركيه با توجه به شرايط خاص جغرافيايي و زمين‌شناختي، شاهد مخاطرات طبيعي فراواني مانند زلزله، سيل، همچنين پيامدهاي جنگ مانند هجوم پناهندگان بوده است. وقوع مخاطرات، خسارات و تلفات گسترده‌اي را ايجاد مي‌كند كه تأثير بسزايي بر ابعاد مختلف تأمين سرپناه پس از سانحه در اين كشور داشته است. چگونگي تأمين اسكان براي سانحه‌ديدگان، ساخت اردوگاه‌ها براي پناهندگان و ايجاد ارتباط مناسب با آن‌ها از جمله مسائلي است كه تركيه با آن مواجه بوده است. هدف اين مقاله بررسي رويكردهاي تأمين سرپناه براي آسيب‌ديدگان سوانح طبيعي و پناهندگان در كشور تركيه است. روش اين مقاله تحقيق مروري بوده و گردآوري داده‌ها از طريق مطالعات كتابخانه‌اي و جستجوي منابع اينترنتي مي‌باشد. ابتدا به معرفي كشور تركيه و سابقه سوانح آن، سپس رويكردهاي تأمين سرپناه در چند نمونه از زلزله‌ها، سيل و اردوگاه‌هاي اين كشور پرداخته مي‌شود. حاصل اين بررسي‌ها، شناخت انواع سرپناه در اين سوانح، مشكلات سرپناه‌هاي دائم مانند مغايرت داشتن با الگوي زندگي افراد قبل از وقوع سانحه، تأثير اين مخاطرات بر ساختار مديريت بحران تركيه، پاسخگو نبودن مصالح سرپناه موقت در اقليم تركيه، همچنين مشكلات برخورد با پناهندگان از قبيل مشكلات اقتصادي، عدم تطابق فرهنگي و غيره در اين كشور است.