بررسي عوامل اجتماعي موثر بر گرايش دانش آموزان دختر دبيرستاني به بزهكاري و راهكارهاي پيشگيري از آن(مطالعه موردي منطقه منطقه كهريزك تهران سال 1396)

نمونه مورد پژوهش 75 نفر كه بصورت نمونه‌گيري طبقه‌اي متناسب از بين دانش اموزان دختر منطقه كهريزك استفاده شده است . ابزار گردآوري داده ها پرسشنامه بوده است. به منظور بررسي فرضيه ها از آزمون ضريب پيرسون استفاده شد . يافته هاي مربوط به سؤال پژوهش نشان داد كه بين پژوهش، رابطه بين ارتباط و تقليد از همسالان و بزهكاري (p =./754)، رابطه بين حمايت از طرف دوستان بزهكار و بزهكاري (p =./846) ، (رابطه بين تعهد به امور جاري زندگي و خانواده و بزهكاري (p =./823)،( رابطه بين اعتقادات مذهبي به قوانين حاكم در جامعه و بزهكاري (p =./791)،( رابطه بين فقر اقتصادي و بزهكاري (p =./921)،،( رابطه بين جدايي والدين و بزهكاري (p=./938) ) رابطه بين رابطه عاطفي ضعيف و بزهكاري (p =./698)، ( وسطح معني داري(000/0(p ،خطاي 05/0 مي باشد.