آموزش الكترونيكي در مدارس با رويكرد شبكه هاي اجتماعي

هدف از اين تحقيق معرفي و بهره گيري از ابزارهاي آموزشي با رويكرد شبكه اجتماعي در آموزش الكترونيكي و به كارگيري از اين ابزار در تدريس است. شبكه هاي اجتماعي با سرعت، گسترش و عمق نفوذي كه در احاد جامعه داشته اند، مي توانند به عنوان يك ابزار آموزشي در فرآيند تدريس در سيستم مدارس مجازي و شيوه آموزش الكترونيكي در جهت افزايش بهره وري استفاده قرار گيرند. شبكه هاي اجتماعي با قابليت در دسترس بودن دائم و در اختيار بودن همگان، محيط مطلوبي را براي اشتراك گذاشتن اطلاعات ميان دبير و دانش آموز محيا كرده است. تمامي معيارهاي عملكرد، ارزيابي كارآيي عملكرد، امنيت، مديريت تعاملات، اطلاعات و فرآيندها به عنوان اركان اساسي فرآيند يادگيري و ياددهي در شبكه هاي اجتماعي كنوني ملموس مي باشد. از اين رو يك بستر همگاني در دسترس و ارزان براي سير از شيوه هاي سنتي به شيوه هاي نوين از جمله آموزش الكترونيكي مهيا مي باشد. بنابراين در حوزه آموزش و پرورش مي توان آموزش الكترونيكي را جاگزين شيوه هاي مرسوم و سنتي نمود. به كارگيري از شبكه هاي اجتماعي به عنوان جزئي از آموزش الكترونيكي با در اختيار نهادن مفاهيم به صورت نوشتاري، ديداري و شنيداري به كاربران مي توان در بازه زماني كوتاه تري بازخورد آن را مشاهده نمود. از آنجايي كه اشتراك محتوا به اين شيوه باعث دسترسي آسان و كاهش هزينه ها مي شود، به كارگيري از آن معقول و انكار ناپذير است. از رويي ديگر اشتياق به يادگيري و ممانعت از تكرار و يكنواختي باعث افزايش علاقه در دانش آموزان و برقراري تعامل با يكديگر مي شود. از طرفي ديگر دبير تنها يك بار محتوا را توليد مي كند و در مراحل آتي پس از اشتراك مفاهيم ميان دانش آموزان، عمده زمان خود را به بررسي ادراك آنان از مطالب و رفع اشكال به صورت موردي مي پردازد.