شيوهاي نوين در ياددهي و يادگيري رياضي

نحوه تدريس رياضي در مدارس ما چنان است كه گويي دانشآموزان رياضي را در يك جزيره متروك ياد ميگيرند و دانشآموز و معلم رياضي روزي يكبار به آن جزيره سفر ميكنند و رياضي را بهعنوان علم محض بدون پيوستگي با ساير اقليمهاي علمي و اجتماعي به مطالعه ميپردازند، درحاليكه رياضيات بخشي از نياز آن- ها براي حل مسائل روزمرهشان است. در مدارس متوسطه، رياضيات بهتنهايي و بدون توجه به منشأ پيدايش آن تدريس ميشود. آموزش رياضيات با توجه به ابعاد تاريخي، به درك بيشتر دانشآموزان، باورهاي آنها، ايجاد انگيزه، شور و هيجان در سطوح مختلف يادگيري و درك ارزش رياضي از سوي دانشآموزان ميانجامد . يك ديدگاه نوين يادگيري و ياددهي به برنامه ريزان كمك ميكند كه رياضيات را نه بهعنوان موضوعي جداگانه بلكه همانند ضربان قلب به سمت پيشرفت جامعه بدانند. تاريخ رياضيات قادر است همچون رويكرد واسطهاي در ميان رويكرد خالص منطقي و رويكرد روانشناختي قرار گيرد و با به وجود آوردن مدلي جديد موجبات فهم معنادار و يكپارچهتر رياضيات را آورد و اين واقعيت را آشكار سازد كه تنها يك رويكرد لزوماً تبيينكننده هاي رياضي نيست. از پيشنهادهاي شوراي ملي معلمان رياضي ، ¬ بهترين شيوه آموزش و يادگيري تمام جنبه استفاده از تاريخ رياضيات بهعنوان يك ابزار ارزشمند، هم براي معلمان و هم براي دانشآموزان است. آموزش و يادگيري رياضيات بايد بهعنوان بخش مهمي از توسعهي جوامع بزرگ انجام پذيرد. رشد و توسعهي هر جامعهاي با تكامل پيشرفتهاي رياضي آن مرتبط است. ياددهي رياضيات با توجه به منابع تاريخي بهعنوان يك موضوع باارزش براي يادگيري دانشآموزان است. هر چه ارتباط بين تاريخ رياضيات و يادگيري رياضيات بيشتر باشد درك دانش آموزان از ساير علوم نيز بيشتر خواهد بود.