طراحي اصطبل براي اسب بر اساس اقليم در فلات ايران

با توجه به تنوع جغرافيايي در فلات ايران و دارا بودن آب و هوا متفاوت در يك زمان واحد در ايران سبب مي گردد تا طراحي اصطبل اسب بر اساس آب و هوا و اقليم در كنار مصالح بوم آورد يك ضرورت به حساب مي آيد . آب و هواي گرم و خشك با تابستان هاي گرم در كنار اب و هواي معتدل با بارندگي زياد شمال كشور و هواي سرد و كوهستاني غرب و شمال غرب ايران در طول تاريخ سبب پيدايش الگو ها متفاوت ار معماري گرديده است كه تفاوت هاي چشم گيري با هم دارند . از الگو و پلان هاي متفاوت تا متريال هاي گوناگون . در طول تاريخ معماري در فلات ايران گونه هاي متفاوت داشته و به عنوان مثال معماري شمال ايران با كردستان و مركز كشور كاملا متفاوت بوده . البته متاسفانه در عصر حاضر يك معماري يكسان در سرتاسر ايران ديده مي شود و سبب يك نواختي بي مفهوم در ايران گرديده است. مهمترين اهداف اين مقاله معرفي اصول و ضوابط براي طراحي اصطبل و پرهيز از هرگونه اضافه كاري يا كارهاي غير مهندسي با روش هاي نوين و با بهره گيري از تجربات گذشتگان مي باشد . امروزه با به وجود آمدن مراكز پرورش و باشگاه هاي سواركاري و نفوذ تكنلوژي هاي جديد مي بايست الگو هاي جديد درزمينه طراحي اصطبل هاي اسب ارائه داد تا علاوه بر پاسخ گويي به نياز هاي موجود كاملا بومي بوده و داراي معماري قابل احترام باشد.