طراحي و تحليل فلنج برج توربين بادي به كمك روش سايدل و روابط اشميت - نپر

برج يكي از اجزاي توربين بادي بوده كه ميتواند به شكل هاي خرپايي و لوله اي ساخته شود. تفاوت اين دو روش در هزينه توليد آنها و همچنين تفاوت در شيوه دسترسي به ناسل خواهد بود. در نوع لوله اي، اتصال مقاطع و يكپارچه نمودن برج، توسط فلنج صورت ميگيرد. طراحي و تعيين پارامترهاي اتصال فلنجي همواره در آيين نامه هاي مختص توربين بادي مورد توجه قرار گرفته است. بنابراين در اين مقاله ابتدا روش طراحي فلنج بر اساس استاندارد EN 1993-3-2 معرفي شده و سپس تحليل عددي سه نوع اتصال با ضخامت هاي فلنج متفاوت براي توربين بادي 250 كيلووات انجام شده است. در نهايت با پياده سازي روش سايدل، و به كمك روابط اشميت – نپر طرح مناسب انتخاب مي شود.