ارزيابي تكتونيك فعال حوضه وزنه بر اساس شاخصهاي مورفومتريك

هيچ ناحيه اي را نمي توان در جهان پيدا كرد كه در طي چند هزار سال اخير تحت تاثير تغييرات تكتونيكي قرار نگرفته باشد (كلر و پينتر،1996؛ به نقل از سليماني،1378). كشور ايران نيز كه در بخش مياني كمربند كوهزايي آلپ- هيماليا قرار گرفته است يك زون فعال و پوياي فشارشي است كه دگرديسي تكتونيكي آن متاثر از همگرايي ناشي از حركت پوسته عربي و برخورد آن با پوسته اورآسيا از دوران دوم و دوره سنوزوئيك تا زمان حال است(هولينسورث،2010). ميزان اين همگرايي بر اساس مطالعات محققان همچون مك كواري و همكاران(2003)، 20 تا 30 ميلي متر و ورنانت و همكاران(2004)، 31 ميلي متر برآورد شده كه در سطح پوسته قاره اي ايران غالبا در فرم گسلش و چين خوردگي خود را نشان داده است. حوضه وزنه نيز به عنوان محدوده مطالعاتي اين پژوهش، واقع در شمال غرب ايران و نيز شهرستان سردشت، بخش كوچكي از زون سنندج- سيرجان مي باشد كه بر اساس تقسيمات ساختماني روتنر و اشتوكلين در بخش شمالي آن قرار دارد. بررسي هاي زمين شناختي و ساختماني گوياي آن است كه واحد سنندج ـ سيرجان از ناآرام‌ترين و فعالترين واحدهاي ساختماني ايران مي‌باشد كه حوضه وزنه نيز به عنوان بخشي از آن جدا از اين نا آرامي نبوده و از آن متأثر مي‌باشد(سالاري،1385). در همين ارتباط بررسي نقشه هاي زمين شناسي، بيانگر ضخامت زياد سنگ نهشته هاي كرتاسه با شرايط دگرگوني و نيز ساز و كار شديد تكتونيكي هستند(نقشه زمين شناسي محدوده مطالعاتي). بر اساس مشاهدات نقشه اي و نيز تقسيمات واحدهاي زمين شناختي ايران، مي توان گفت كه منطقه پژوهش پيچيدگي ساختماني بالايي دارد كه جدا از فعال بودن واحد سنندج- سيرجان و روندهاي آن مي تواند در ارتباط با روندهاي آذربايجان و نيز روراندگي زاگرس باشد. بر اين اساس در اين پژوهش تلاش مي شود با يك ديدگاه مخاطره شناسي و در راستاي كم و كيف تكتونيك فعال حوضه وزنه از روش هاي كمي و شاخص هاي مورفومتريك به يك ارزيابي و تحليل منطقي پرداخته شود.