استفاده از GIS و فرآيند تحليل سلسله مراتبي (AHP) در طراحي و اولويت بندي شبكه جاده جنگلي

جاده هاي جنگلي به دليل ايجاد امكان دسترسي دائمي به جنگل، يكي از اركان اساسي به منظور خروج چوب از جنگل و حمل و نقل محسوب مي شود. فرايند تحليل سلسله مراتبي يكي از جامع ترين سيستم هاي طراحي شده براي تصميم گيري است، كه معيارهاي كمي و كيفي را مورد ارزيابي قرار مي دهد. طبق نتايج حاصل از پرسشنامه 9 معيار تاثيرگذار در طراحي كه شامل شيب دامنه، موجودي در هكتار، تراس هاي طبيعي، فاصله از گسل، بافت خاك، زمين شناسي، تيپ پوشش گياهي ، جهت دامنه و فاصله از آبراهه مي باشند. پس از تهيه نقشه مطلوبيت سه گزينه جاده بر روي آن با توجه به خطوط توپوگرافي و روش گام پرگار طراحي گرديد. نتايج حاصل از قضاوت كارشناسان، اولويت معيار شيب دامنه را نسبت به ساير معيارها نشان داد. نتايج حاصل از بكارگيري تراكم طولي و درصد شبكه بندي و ميزان درصد عبور جاده از نقشه مطلوبيت و عبور جاده براساس شبكه سيستماتيك نشان داده شد كه از بين گزينه هاي طراحي شده، ميزان عبور گزينه دوم از مناطق مطلوب نقشه مطلوبيت 41/83 درصد بوده كه اين مقدار براي جاده موجود 01/78 درصد مي باشد، همچنين با نوجه به روش نزديكترين مسير شبكه سيستماتيك متوسط فاصله گزينه دوم 73/ 187 متر مي باشند. بنابراين با ارزيابي گزينه ها براساس موارد ذكر شده، گزينه دو به عنوان بهترين گزينه انتخاب گرديد.