مطالعه عوامل توسعه ظرفيت درگير شدن كاركنان در صنايع خودروسازي تبريز توسط چارچوب منشور عملكرد

يكي از چالش هاي اساسي سازمان‌ها در زمينه مديريت استراتژيك، وجود شكاف بين اهداف كلان و سطح دستيابي به آنها است كه نتايج اين شكاف بعضاً منجر به عدم كارايي استراتژي هاي سازمان مي‌گردد و نهايتاً نارضايتي ذينفعان را موجب مي‌شود. يكي از مهمترين گروه‌هاي ذي نفع در هر سازماني كاركنان و پرسنل آن سازمان هستند كه مطالعه خواسته هاي آنها و ميزان مشاركت آن ها در استراتژي هاي سازمان مي‌تواند نقش موثري در بهبود عملكرد و كارايي سازمان داشته باشد. منشور عملكرد يكي از ابزارهاي مديريت و اندازه‌گيري عملكرد است كه توجه ويژه اي به ذينفعان دارد. در اين پژوهش بصورت مطالعه چند موردي بين شركت‌هاي فعال در صنعت خودروي تبريز، بر اساس چارچوب منشور عملكرد، كاركنان به عنوان يكي از گروههاي كليدي ذي نفع مورد بررسي قرار گرفته و نهايتاً عوامل موثر بر ميزان درگير ساختن اين گروه ذي‌نفعان مشخص گرديد. نتايج بدست آمده نشان مي‌دهد ميزان و نحوه جبران خدمت، كيفيت و ويژگي هاي رهبري، عوامل شخصي (طرز فكر و ديدگاه كاركنان)، قدرت اثرگذاري و تصميم گيري، جريان اطلاعات و ميزان دسترسي، تاثير ساير ذي‌نفعان (تامين كنندگان، سرمايه گذاران، جامعه) و عوامل برون سازماني نقش قابل ملاحظه اي در درگير ساختن كاركنان در فعاليت هاي سازمان دارند.