درآمدي بر مدل‏هاي رفتاري در كارآفريني با تأكيد بر ايجاد كسب و كار

عوامل زيادي در كارآفريني، مهم و ضروري است. با اين حال، كارآفريني اتفاق نمي‌افتد، مگر افراد اقدام به عمل نمايند. بنابراين، رفتار كارآفرينانه براي پديده كارآفريني و ايجاد كسب‌وكار حياتي است. رفتار كارآفرينانه، مطالعه رفتار فرد درگير شده در شناسايي و بهره‏برداري از فرصت‌ها از طريق ايجاد و توسعه كسب‌وكار و فرآيند جديد است. رفتارِ كـارآفرين، ارزش‏آفرينـي بوده و رفتارِ كارآفرينانه همان رفتارِ ارزش‏آفرينانه است. بنابراين رفتـار كارآفرينانـه نوع خاصي از رفتار در موقعيت‏هاي مختلف است كه منجربه ايجاد ارزش مي‏شود. بر اين اساس هدف اين تحقيق تحليل و تبيين مدل‏هاي رفتاري مختلف هست كه با محوريت ايجاد كسب و كار و در بستر كارآفريني ارائه شده‏اند، تا با شناخت آنها بتوان مدلي مناسب براي بهبود كارآفريني با توجه به زيرساخت‌ها برگزيد. تحقيق حاضر با استفاده از روش كتابخانه‏اي و مطالعات اسنادي به بررسي اين مدل‌ها پرداخته و بيشتر مدل‌هاي مهم در اين زمينه تشريح شده است. برخلاف اهميت رفتار كارآفرينانه در مديريت كسب و كار، مرور و بررسي مطالعات مختلف نشان داد كه پژوهش بر روي رفتار كارآفرينانه جز در برخي موارد، گسترش محدودي يافته است. بنابراين براي گسترش اين زمينه مهم پژوهشي، پژوهش‏هاي مختلف نظري و تجربي لازم و مناسب كه تمام جنبه‌هاي رفتار كارآفرينانه را بر مي‌گيرند، بايستي تشويق شده و به اجراي موثر نتايج آن اهتمام ورزيد.