ارزيابي كيفيت محيط روستايي از منظر توسعه پايدار محلي با تاكيد بر سرمايه اجتماعي (نمونه موردي : روستاهاي بخش مركزي شهرستان سردشت)

سرمایهٔ اجتماعی مفهومی نسبتاً جدید در حوزهٔ علوم اجتماعی است كه به سرعت جایگاه خود را در حوزه های دیگری چون پزشكی، روان شناسی، اقتصاد، سیاست، برنامه ریزی شهری و روستایی و ... پیدا كرده است و سرمایه اجتماعی نقش بسزایی را در توسعه پایدار محلی دارد. این مفهوم ، به خصوص ، در ارتباط تنگاتنگی با كیفیت محیط روستایی قرار دارد. روش تحقیق در مقاله حاضر توصیفی تحلیلی و روش گردآوری اطلاعات كتابخانه ای و میدانی می باشد. هدف از پژوهش حاضر ارزیابی كیفیت محیط روستایی از منظر توسعه پایدار محلی با تاكید بر سرمایه اجتماعی می باشد.