حكمت تزئين و نقوش تزئيني در هنر اسلامي

تحقيق حاضر، چنانكه از عنوان آن بر مي آيد، به دنبال تبيين نسبت بين حكمت اسلامي و نقوش تزئيني در هنر اسلامي مي باشد. اين تحقيق سعي بر آن دارد كه با نگاهي فرا تاريخي و رجوع به وحي الهي (قرآن) كه سرمنشأ اين هنر است، به پرسش «حكمت نقوش تزئيني در هنر اسلامي چيست؟» پاسخ دهد. فرض نگارنده بر اين است كه غناي صوري و ظرفيت بالاي نقوش هندسي هنر اسلامي در انتقال معاني روحاني، نمي تواند صرفاً برآمده از يك حكم فقهي (منع تصوير از سوي اسلام)، و يا يك امر من عندي در نزد هنرمند بوده باشد، و بي شك انديشه اي غني در پس اين هنر ناب انتزاعي حضور دارد. تحقيق حاضر به دنبال تبيين اين انديشه و حكمت در هنر اسلامي به طور عام و سرايت آن در نقوش تزييني به طور خاص به روش توصيفي – تحليلي مي باشد. چارچوب نظري اين تحقيق را نظريات فلاسفة سنت گرا در باب هنر اسلامي شكل مي دهد. روش گردآوري اطلاعات در اين تحقيق روش كتابخانه اي بوده است.