رويكردي فقهي و حقوقي به آيه 135 سوره نساء و15 سوره لقمان

مشهور فقيهان اعتقاد به جايز نبودن و پذيرفته نشدن شهادت فرزند عليه پدرباتوجه به آيه هاي اطاعت واحسان ونيكي به والدين دارند و معتقدند كه آيه135 سوره نساء ، كه به اقامه شهادت، فرمان مي دهد، هرچند عليه والدين و ساير خويشاوندان باشد . با آيه شريفه ، « وَ صاحِبْهُما فِي الدُّنْيا مَعْرُوفاً» (سوره لقمان/آيه 15) وآيات و روايات ديگرمانندآيات فوقدالذكر تخصيص خورده و فرزند نبايد عليه پدر شهادت دهد چرا كه شهادت عليه پدرمخالف اطاعت و معروف و نيكو رفتار كردن باپدر مي باشد و ممكن است باعث عاق والدين شود و ممكن است كه فرزند بوسيله اين عاق مستوجب عقاب گردد اين ديدگاه باور مشهور فقهاست .اين مقاله با نگاهي به ادله نظريه ي مشهور، كه عدم پذيرش شهادت فرزند عليه پدر را بيان مي كند سعي دارد با توجه به اطلاق ادله ي قرآني و رواييِ ناظر به لزوم اداي شهادت و ادله دال بر حرمت كتمان آن( كه برخي نص و صريح اند و پاره اي، ظاهر ) و همچنين اطلاق و شمول ادله ي وجوب امر به معروف و نهي از منكر و نيز اصل اوليه ي جواز شهادت و عدم ممنوعيت شهادت به ديدگاه جواز شهادت تاكيد نمايد