تحليلي مولفه هاي طراحي در رابطه با همسويي فرهنگ و معماري در طراحي خانه هاي مسكوني

بي‌شك عمل طراحي، صرف‌نظر از جنبه‌هاي مهارتي و تجارب طراح، نيازمند دانشي است كه از مطالعات نظري مرتبط با عوامل مداخله‌گر در طراحي حاصل مي‌گردد. دراين‌ارتباط اگرچه شناخت وضع موجود و حتي پيش‌بيني آن ضروري است؛ اما كافي نيست؛ زيرا براي انجام عمل طراحي نيازمند تعيين ويژگي‌هاي كمي و كيفي خواهيم بود كه تنها از طريق تحليل و حصول به دستورالعمل‌هاي اجرايي ميسر خواهد بود. بدين منظور در پژوهش پيش رو به تحليل يافته‌هاي تحقيق و استنتاج آن‌ها اختصاص داده‌شده است. به‌منظور طراحي خانه‌اي همسو بافرهنگ حاكم بر جامعه، گونه‌اي از راهبردهاي طراحي موردنياز است كه بتوان با آن‌ها: الگوها، نمادها، معاني، زمان، زبان فضا، مذهب و آداب سكونت و رفتارهاي روزمره را به‌عنوان اصلي‌ترين شاخصه‌هاي شناسايي فرهنگ، در خانه ايراني را احيا كرد