فضاهاي نمايش به مثابه نماد و نشانه ي شهري و تاثير آن بر گردشگري شهري

شهرهاي بزرگ، كانون هاي ازدحام و تراكم حداكثر فضاي كالبدي و جمعيت شهري هستند. اين تراكم فزاينده پيامدهايي اجتناب ناپذير اقتصادي، سياسي، اجتماعي و فرهنگي دارد كه در اين زمينه نقش هنر و فرهنگ از اهميت بيشتري برخوردار است. هنر نمايشبه عنوان هنري زنده و پويا جوهره ذاتي خود را از فرهنگ و زبان ارتباطي هنر را براي انتقال مفاهيم بكار مي‌برد. اما مهم­ترين عامل موثر در دريافت يك نمايش خوب توسط مخاطب مكان است. آن جا كه مردم گرد هم مي­آيند و نسبت به يك نمايش واكنش نشان مي دهند. اين مقاله نشان مي دهد كه استفاده از نمادهاي شهري مانند بناهاي تاريخي و مذهبي و هنري مانند فضاهاي نمايشي، فضاهاي يك شهر را جذاب ساخته و ايجاد رضايت بين شهروندان و جذب گردشگران مي شود.