مدرنيسم و شهر(با تأكيد بر شهرهاي ايران)

در اين مقاله به بررسي ايده­هاي كلي مكتب مدرنيسم از منظر شهري پرداخته شده و بر اساس ديدگاه تاريخي و فلسفي مربوط به اين مكتب، شهر مدرنيستي با ويژگيهاي خاص خود مورد بررسي قرار گرفته و تأثير آن در توسعه­ي شهرهاي جهان و ايران مورد بررسي و تحقيق قرار گفته است. در واقع مدرنيسم با قطع نظر از گذشته و بدون توجه به ساير نيازهاي بشر و با بكارگيري تكنولوژي و فن­آوريهاي نوين و با تأكيد بر خرد و تعقل موجد تحولات كالبدي، اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي در شهرها گشته و باعث تغييرات عميق در شكل شهرها گشته و فضاهاي شهري را بر اساس تئوري­هاي نظري­اش به شكلي متفاوت از ظاهر سنتي در آورده است. در واقع در دوره­اي از تاريخ در فضاهاي مختلف اين مكتب به عنوان پارادايمي مسلط بوده و توانسته است در برهه­اي از تاريخ شكل شهرها، موجد اشكال جديد ساخت و ساز در شهرها گشته است. در روند تجربه­ي مدرنيته در شهرهاي ايران، محلات كه بر پايه تفكرات، فرهنگ و خصوصيات ساكنان شكل گرفته و داراي عملكرد مستقلي جهت رفع نيازهاي ساكنين بود، شكافته شده و هويت و عملكرد واقعي خود را از دست دادند و در شرايط فعلي نيز بلند مرتبه سازي و افزايش طبقات و به نوعي تقليد از ايده­هاي غرب به شدت تشديد گرديده است.