كاربرد آزمون‌هاي جايگشت در آزمون مولفه‌هاي واريانس

در بسياري از كاربردهاي مدل‌هاي خطي تعميم يافته و مدل‌هاي با اثر آميخته خطي در داده‌هاي طولي و خوشه‌اي، محقق علاقه‌مند است بداند آيا يك (يا چند) اثر تصادفي خاص بايد در مدل باشند يا مي‌توان آن(ها) را از مدل كنار گذاشت و به يك مدل ممسك‌تر دست يافت. اين فرضيه معادل آزمون صفر بودن مولفه(ها)ي واريانس اثر(ها)ي تصادفي است. در اين حالت چون مقدار مورد آزمون در فرضيه‌ي صفر، در نقطه مرزي فضاي پارامتر است بنابراين توزيع مجانبي كاي-دو براي آزمون‌هاي نسبت درستنمايي و نمره تحت فرضيه‌ي صفر برقرار نيست. در اين مقاله با استفاده از آزمون جايگشت به آزمون صفر بودن مولفه‌هاي واريانس در يك مدل خطي با اثر آميخته پرداخته مي‌شود. اين آزمون، با داشتن قالبي ساده و قابل فهم مي‌تواند به راحتي براي همه مدل‌ها تحت حالت استقلال يا وابستگي خطاها به كار رود و همچنين مقدار خطاي نوع اول اين آزمون نزديك مقدار اسمي 0.05 است