مقايسۀ ميزان هيجان خواهي زنان و مردان ورزشكاران رشته‌هاي مختلف ورزشي در سطوح مختلف مهارتي

يكي از ويژگي‌هاي مهم شخصيتي كه تأثير به سزايي در عملكرد ورزشي افراد دارند، هيجان¬خواهي است. هيجان¬خواهي بر اساس نظريۀ زاكرمن به عنوان نياز به تجارب و احساس¬هاي گوناگون پيچيده، بديع و بي¬سابقه و تمايل به مخاطره‌آميزي تعريف شده است. ساكاگوچي، اوكي، هونما و هسراگاوا (2006) معتقدند كه ورزش و فعاليت بدني باعث كاهش و تخليۀ انرژي هيجان¬خواهي و به تبع آن افزايش سطح عملكرد مي¬شود. همچنين آنكيكا، لوسي و ديويد (2006) نيز بر اين عقيده اند كه بين افزايش سطح عملكرد و هيجان خواهي تفاوت معناداري وجود ندارد. با عنايت به نتايج متفاوت به دست آمده از پژوهش‌هاي پيشين و نبود نگاه جامع نسبت به موضوع، در نتيجه پژوهش حاضر به دنبال پاسخ به اين سؤال است آيا بين ميزان هيجان¬خواهي ورزشكاران رشته-هاي مختلف ورزشي با توجه به متغير جنسيت و سطوح مختلف مهارتي تفاوت وجود دارد يا خير؟