اثر استرس شغلي بر رفتار ضد توليد با ميانجي‌گري عواطف شغلي: مورد مطالعه كاركنان ادارات ورزش و جوانان استان خوزستان

مهم‌ترين شاخص كارآمدي نيروي انساني سازمانها، عملكرد شغلي آن‌ هاست. در ابتدا عملكرد شغلي را تنها عملكرد وظيفهاي يا مجموعه وظايفي كه در شرح شغل افراد آمده بود، تعريف ميكردند. اخيراً روانشناسان متوجه شدند كه علاوه بر عملكرد وظيفهاي، رفتارهاي فرانقشي نيز وجود دارند كه گرچه در شرح شغل كاركنان نيامده اما انجام آن‌ها ميتواند بر موفقيت يا عدم موفقيت سازمان تأثيرگذار باشد. رفتارهاي فرانقشي به دو صورت مثبت و منفي هستند. رفتارهاي فرانقشي منفي را رفتارهاي ضدتوليد مينامند (سوادكوهي، 1394). رفتارهاي ضدتوليد روي بهزيستي كاركنان و سازمان اثر منفي دارند. عواملي بر روي اين رفتارها تاثير دارند از جمله استرس شغلي در اثر شرايط سخت كاري بوجود مي آيد كه در كاهش بهره‌وري، انگيزه‌ها و ميزان بالاي آن منجر به قصد ترك از كار و رفتارهاي ضد توليد گردد ( اگوو و آسوگوا ،2018؛ تسائوسيس ،2007). استرس شغلي علاوه بر اين كه به طور مستقيم بر ارتكاب رفتارهاي ضد توليد تاثير دارد از طريق يك مكانيسم ميانجي نيز عمل مي كند بنام عواطف شغلي. مطابق با مدل رفتار هيجان مدار رفتار ارادي كار( اسپكتور و فاكس 2002) استرس هاي شغلي از طريق عواطف مرتيط با شغل انگيزه ارتكاب رفتارهاي ضد توليد را در كاركنان بر مي انگيزند( بيرمكومبه ،2012). گرچه اين مكانيسم ميانجي در تحقيقات پيشين مورد بررسي قرار گرفته اما در حوزه ورزش و روي جامعه كاركنان سازمانهاي تربيت بدني تا كنون اين امر مورد بررسي قرارا نگرفته از اين رو هدف از انجام پژوهش حاضر اثر استرس شغلي بر رفتارهاي ضد توليد با ميانجي¬گري عواطف شغلي بود.