حذف عنصر جيوه از منابع خاك با استفاده از نانوذرات آهن صفر ظرفيت پايدار شده با پلي وينيل پيروليدون

Mercury Elimination from Soil Using Zero-valence Iron Nanoparticles Stabilization by Polyvinylpyrrolidone

هدف اصلي پژوهش بررسي تأثير استفاده از نانوذرات آهن صفرظرفيتي پايدار شده جهت حذف جيوه از منابع خاك مي باشد. نانوذرات آهن صفرظرفيتي با پوشش به دليل نيروهاي جذب كننده مغناطيسي به سرعت در محيط هاي آبي و خاك تجمع يافته كه باعث كاهش واكنش پذيري آنها با آلاينده ها مي گردد. از اين رو، نانوذرات آهن صفر ظرفيتي با پايدار كننده پلي وينيل پيروليدون در محيط آزمايشگاه ساخته شد و مشخصات آن ها با استفاده ازميكروسكوپ الكتروني روبشي (SEM) و پراش پرتو ايكس (XRD) مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. تأثير پارامترهاي مقدار جاذب و زمان تماس حذف آلاينده بررسي و نتايج بدست آمده با مدل هاي همدماي جذب و سينتيك برازش داده شد. باتوجه به نتايج ، حداكثر راندمان حذف به ترتيب (91% و72%) است كه در زمان تماس برابر 60 دقيقه و مقدار جاذب برابر با (2 /0) گرم بدست آمد. داده هاي اين مطالعه تطابق خوبي با ايزوترم لانگموير دارد و بهترين مدل سينتيك حذف جيوه مدل شبه درجه دوم انتخاب شد. با توجه به راندمان بالاي حذف مي توان از اين روش به عنوان جاذبي كارآمد براي حذف جيوه استفاده نمود.