بررسي رابطه ي ويژگي‎هاي فيزيكي و شيميايي خاك با پذيرفتاري مغناطيسي در دو واحد ژئومورفولوژي مختلف در رفسنجان

The relationship between soil physical and chemical properties and magnetic susceptibility in two different geomorphological units in Rafsanjan

به منظور بررسي رابطه ي ويژگي هاي فيزيكوشيميايي خاك با پذيرفتاري مغناطيسي، 50 نمونه ي خاك سطحي (10 0 سانتي متر) از واحد دشت ريگي و 43 نمونه از واحد پهنه ي رسي براساس الگوي نمونه برداري شبكه اي منظم در منطقه ي داوران رفسنجان جمع آوري شد. دامنه ي تغييرات پذيرفتاري مغناطيسي در اين خاك ها از 8 10×4/ 236 تا 8 10×8/ 1356 مترمكعب بر كيلوگرم متغير بود كه نسبت به خاك هاي معمول در ايران، بسيار بيشتر بود. بالا بودن مقدار پذيرفتاري مغناطيسي و زياد بودن درصد شن در خاك هاي مورد مطالعه حكايت از آن داشت كه عامل اصلي ايجاد پذيرفتاري مغناطيسي در ذرات شن نهفته است و به همين دليل، تحت تأثير كاني هاي مغناطيسي موجود در مواد مادري است. هرچند رابطه ي بين پذيرفتاري مغناطيسي با ساختمان خاك، منفي بوده است و ليكن اين ارتباط تنها در پهنه ي رسي معني دار بود كه دليل احتمالي آن به صورت غيرمستقيم به دليل وجود شن زياد بادرفتي است كه از يك سو، بيشترين ميزان پذيرفتاري مغناطيسي را دارد و از سوي ديگر، باعث ناپايداري ساختمان خاك مي شود