بررسي خشكسالي، تخريب اراضي و رابطه خاك - لندفرم در منطقه فارياب استان كرمان

Study of drought, land degradation and soil-landform relationship in Faryab region of Kerman province

در شرايط خشك و نيمه خشك، تغييرات شرايط اقليمي تأثير شگرفي بر طبيعت فرآيند هاي ژئومورفولوژي، هيدرولوژي و خاكسازي مي گذارد. اين مطالعه به منظور بررسي روند خشكسالي و رابطه خاك - لندفرم با استفاده از نقشه ژئومورفولوژي در منطقه فارياب كرمان طراحي گرديد. طي بازرسي هاي صحرايي، دو زمين نما، سه لندفرم و يازده سطح ژئومرفيك تشخيص داده شد. لندفرم هاي اصلي منطقه شامل مخروط افكنه، دشت دامنه اي و پلايا مي باشد. در لندفرم مخروط افكنه ، خاك هاي درشت بافت، غني از سنگريزه و از نظر فرايند خاكسازي داراي افق كلسيك مشاهده شد و به سمت لندفرم پلايا، خاك هاي با بافت ريز، فاقد سنگريزه و شوري بسيار زياد تشريح گرديد. به طوري كه كشاورزي در پلايا با محدوديت شوري و خشكي زياد روبرو مي باشد. از طرفي، بررسي تصاوير ماهواره اي پيشروي روند خشكسالي را نشان مي دهد. خشكسالي هاي پي درپي، محدوديت آب و افزايش شوري منجر به كاهش سطح كشاورزي شده، منتهي باعث تغيير الگوي كشت و استفاده از تكنولوژي مقابله با خشكي نشده است.