بررسي اثرات كاربرد بقاياي يونجه و بيوچار توليدشده از پوست گردو و باگاس نيشكر بر اصلاح واكنش خاك در دو خاك سديمي و شور و سديمي

The effects of alfalfa residues and two biochars produced from walnut shell and sugarcane bagasse on improvement of sodic and saline sodic soil acidity

اصلاح ويژگي‌هاي نامناسب خاك‌هاي سديمي و شور و سديمي با استفاده از مواد بهساز، راهكاري سودمند براي افزايش باروري اين خاك‌ها است. در پژوهش حاضر، امكان بهبود واكنش دو خاك سديمي و شور و سديمي در پي افزودن سطح 5/ 2 درصد وزني از بقاياي يونجه و دو نوع بيوچار توليدشده از پوست گردو و باگاس نيشكر در قالب يك آزمايش گلداني به مدت يك ماه بررسي شد. نتايج نشان داد كه كاربرد بقاياي يونجه و بيوچار باگاس نيشكر موجب كاهش معني‌دار واكنش خاك در هر دو نوع خاك مورد بررسي شد. از سوي مقابل، افزايش بيوچار حاصل از پوست گردو به هر دو نوع خاك موجب افزايش جزيي واكنش خاك شد اما اين افزايش از نظر آماري معني‌دار نبود. از اين رو، مي‌توان اظهار داشت كه بهبود ويژگي‌هاي نامطلوب خاك تا حد زيادي تحت تأثير شرايط موضعي خاك‌ها و نوع مواد بهساز است.