تاثير رطوبت و حرارت بر اكسايش گوگرد و عناصر غذايي قابل جذب در خاك غير آهكي

Effect of moisture and temperature on Sulfur Oxidation and nutrients availability in non-Calcareous Soil

اثر سطوح رطوبت (60 و 90 در‌صد ظرفيت زراعي)، دما و مدت زمان خواباندن خاك بر اكسايش سطوح گوگرد (صفر، 500، 1000 و 2000 كيلوگرم در هكتار) طي دو آزمايش بررسي شد. در آزمايش اول خاك‌ها در دماي °C25 و 6 دوره (30، 60 ، 90، 120، 180 و 270 روز) خوابانيده شدند ولي در آزمايش دوم در دماي °C36 و 3 دوره (14، 28و 42 روز) خوابانيده شدند و در پايان هر دوره نمونه‌گيري و pH،P ،Fe ، Mn، Zn و SO42- اندازه‌گيري شد. اثر گوگرد و اثر متقابل رطوبت و گوگرد بر فسفر قابل جذب و اثر متقابل رطوبت و مدت خواباندن بر منگنز قابل جذب معني‌دار نبود ولي بقيه اثرات اصلي و متقابل رطوبت، درجه حرارت، مدت خواباندن و گوگرد بر تمام صفات اختلاف معني دار داشت. افزايش رطوبت موجب افزايشP، Fe، Zn و SO42- و كاهش pH و Mn خاك شد. با مصرف گوگرد، pH محلول خاك كاهش ولي SO42-، Fe، Zn و Mn افزايش نشان دادند. بيشترين ميزان آهن، منگنز و روي قابل جذب خاك با مصرف 1000 كيلوگرم در هكتار گوگرد (S2) و بيشترين مقدار سولفات محلول با مصرف 2000 كيلوگرم در هكتار گوگرد حاصل شد. كمترين مقدار pH طي 120 روز حاصل شد و بيشترين SO42- مربوط به طولاني‌ترين مدت اينكوبات بود. تيمارهاي M1S3 و S3T4 كمترين pH را داشتند.