هيأت پرشكوه انسان خودشكوفا از نگاه فردوسي با رويكرد تطبيقي با نظريّۀ مازلو

انسان¬گرايي با ماهيّت شعر در پيوسته و جزء جدايي ناپذير آن است. هيأت پرشكوه انسان درنگاه فردوسي نشان مي¬دهد كه سخن گفتن او از انسان امري تفنّني نيست بلكه تلاش او در نشان دادن پيچيدگي¬ها و زواياي نامكشوف روح و دنياي آدمي سبب شده اثري با ويژگي¬هاي ممتاز انساني آفريده شود؛ شايد به نظر نگارنده ترسيمي تازه از انسان دنياي پيچيدۀ امروز كه در گذشته مي¬زيسته است. او سعي در پرورش انسان¬هايي اخلاق مدار ودر عين حال خودشكوفا دارد . او به¬خوبي مي¬داند هزينه كردن براي منابع انساني براي داشتن آرمان شهر، لازم است و به¬حق از اين آزمون سربلند بيرون آمده است تفكّري كه علم مديريّت امروز، تمام توانش را براي آن صرف كرده است.