بررسي دگرگوني، بازشناخت و درد و رنج در داستان سياوش

ارسطو در فن شعر معتقد است، پيرنگ تراژدي بر عناصري همچون «بازشناخت، دگرگوني و درد و رنج » بنا نهاده شده است؛ بنابراين در اين نوشته تلاش مي‌گردد تا داستان سياوش ازشاهنامه را از اين منظر مورد بررسي و كندوكاو قرار دهيم تا مشخص گردد، آنچه همواره طنزآلود و در عين حال تراژيك به نظر مي‌رسد، آن است كه انسان‌ها در تراژديِ زندگي، با تمام توان در حال فراهم آوردن زمينه ي نابودي خود يا چيزهايي هستند كه دوستشان دارند؛ بي‌آن كه خود از آن آگاه باشند و اين ناآگاهي، اندوهبارترين تراژدي‌ها را رقم مي‌زند و حاصل آن درد و رنجي است كه مخاطب را به تزكيه و تنزيه وا مي‌دارد؛ و از اين جهت مي‌توان داستان سياوش را اثري تراژيك به شمار آورد كه همة اين عناصر را به زيبايي در خود جاي داده است.