فرهنگ و هويت ملي در آيينه حماسه

فرهنگ به مجموعه‌اي از آداب و رسوم، سنت ها، باورها، علائق و احساسات جمعي يك قوم گفته مي‌شود كه در هنگام شكل گيري مباني مليت و مدنيت جوامع به وجود مي‌آيند. از آن جايي كه منظومه‌هاي حماسي در برگيرنده ابعاد و مظاهر مختلفي از مدنيت و مليت جوامع بوده و واسطه‌ي اطلاع از سرگذشت ملت‌ها در قديم‌ترين ايام تاريخ هستند؛ بنابراين نقش حياتي در تكوين فرهنگ و هويت ملي جوامع دارند به گونه‌اي كه جوامعي كه داراي تمدن باشكوه و فرهنگ درخشاني هستند بدون شك صاحب حماسه‌اي عظيم و جاودان نيز مي‌باشند. در اين مقاله تلاش گرديده است تا از طريق مقايسه تطبيقي حماسه‌هاي بزرگ جهاني – شاهنامه فردوسي و ايلياد و اديسه همر- به بررسي نقش و كاركرد نوع ادبي حماسه در شكل گيري فرهنگ و هويت ملي جوامع پرداخته شود و همچنين با يك داوري در ارزيابي و سنجش ميزان تاثير و كاركرد هريك از اين حماسه‌ها در پاسداشت و تكوين ابعاد مختلف فرهنگي و هويت ملي جوامع خويش؛ برتري نقش و تاثير شاهنامه فردوسي در ايران با توجه به شرايط حساس تاريخي و نياز به وجود يك پشتوانه استوار ملي از سوي جامعه و همچنين حفظ زبان فارسي به عنوان يكي از مهم‌ترين عناصر فرهنگي و هويت بخشي به جامعه ايراني، نسبت به حماسه‌هاي ديگر جهاني در جامعه خود، به اثبات رسيده و بيش از پيش آشكار گردد.