طراحي و احداث ايستگاههاي آتش نشاني در بافت هاي قديمي و متراكم شهري

در گذر زمان و با انجام مطالعات ، پيشرفت علوم طراحي و ساختمان سازي و نيز بهره گيري از تجربيات بهره برداري از ايستگاه هاي آتش نشاني ، مجموعه اي از ضوابط براي طراحي و احداث اين ايستگاه ها تدوين شده است. با اين وجود در اغلب اين قسم از ضوابط ، شرايط احداث در يك بافت باز و آزاد شهري ملاك قرار داده شده به نحوي كه براي مثال براي احداث يك ايستگاه آتش نشاني كوچك حدود پنج هزار مترمربع زمين به عنوان حداقل ضروري اعلام شده است و اين رقم براي ايستگاه هاي بزرگ تا حدود پانزده هزار متر مربع مي رسد كه در نتيجه رعايت برخي از اين ضوابط در اغلب بافت هاي قديمي و متراكم شهري به دليل عدم وجود زمين هايي با ابعاد فوق ميسر نشده است. از طرفي در اين بافت هاي قديمي و متراكم به دليل لزوم تامين دسترسي مناسب و حداقل زمان استاندارد رسيدن به محل حريق و به طور كلي تامين ايمني شهري ، احداث ايستگاه هاي آتش نشاني از اهميت دوچندان برخوردار است. در پژوهش حاضر با بررسي نمونه ها و مطالعات بين المللي و تجربيات حاصل از احداث و بهره برداري تعداد زيادي ايستگاه آتش نشاني فعال در شهر مشهد ؛ به اولويت بندي ، تعيين محدوديت هاي اصلي و خطوط قرمز و حداقل ها در طراحي و احداث ايستگاه هاي آتش نشاني پرداخته شده تا در شرايطي كه امكان تامين زمين با ابعاد فوق در نقاط مورد نياز از بافت هاي قديمي و متراكم شهري فراهم نيست راهنما و ضوابطي براي طراحي و احداث يك ايستگاه آتش نشاني با كيفيت و با حفظ اصول اساسي ميسر و نيازهاي ايمني شهري در آن منطقه فراهم گردد. در فصول اصلي اين پژوهش به معرفي انواع ايستگاه هاي آتش نشاني كوچك ، متوسط و بزرگ ، مشخصات زمين هاي مناسب جهت احداث ايستگاه ، مشخصات فضاهاي داخلي و ساير دانستني هاي ضروري جهت طراحي و احداث ايستگاه آتش نشاني پرداخته شده است.