بررسي مباني اخلاق حرفه‌اي در نهج‌البلاغه و دلالت‌هاي تربيتي آن

يكي از شاخه‌هاي دانش اخلاق كه به‌تازگي در ايران جايگاهي پيدا كرده، حوزۀ اخلاق حرفه‌اي است كه لازم است ازلحاظ معرفتي بيشتر به آن توجه شود. يكي از منابع غني در اخلاق حرفه‌اي، آموزه‌هاي دين مبين اسلام است. ترويج اخلاق حرفه‌اي بر مبناي اسلام بدون تحليل آموزه‌هاي اخلاقي نهج‌البلاغه ميسور نيست. امام علي (ع) هم از تجربه دقيق رهبري پيامبر گرامي اسلام (ص) بهره‌مند است و خود به عنوان مهم‌ترين و مؤثرترين كارگزار پيامبر گرامي اسلام (ص) شمرده شده است و هم مديريت ساير كارگزاران پيامبر (ص) را با تأمل تجربه كرده است؛ ضمن آنكه خود نيز به مدت پنج سال رهبري امت اسلامي را با شايستگي تام بر عهده داشته است. ايشان در باب اخلاق حرفه اي در مناصب مختلف، رهنمودهاي فراواني دارد. بدون ترديد اين رهنمودها به صورت موردي، پراكنده و وابسته به شرايط خاص نيست، بلكه اصول‌گرايي آن حضرت اقتضا مي‌كند كه رهنمودهاي اخلاقي آن حضرت تابع مباني عامي باشد كه به نحو جهان‌شمول بتوان اخلاق حرفه‌اي را از آنها به دست آورد. اين مقاله در صدد است ابتدا به جستجوي مباني اخلاق حرفه اي، با بهره گيري از كلام مولاي متقيان حضرت علي (ع) بپردازد و سپس دلالت هاي تربيتي آن را احصاء و معرفي كند.