بازشناسي اصل امربه‌معروف و نهي‌ازمنكر و تبيين جايگاه حقيقي آن در الگوي اسلامي-ايراني پيشرفت

اصل «امربه‌معروف و نهي‌ازمنكر» يكي از اركان تعليمات اسلامي است. اهميت و ارزش اين اصل تا بدانجاست كه آن را ضامن بقاي اسلام معرفي نموده‌اند؛ و تأمين اولويت‌هاي فرهنگي، اقتصادي، سياسي و اجتماعي اسلام، از برقراري امنيت و عدالت گرفته تا برپايي نماز و اجراي حدود و سامان‌يابي امور مملكت، همگي منوط به اجراي اين فريضه مهم قلمداد شده است. علي‌رغم نتايج و پيامدهاي بزرگ و با بركتي كه طبق آيات قرآن و روايات در اثر عمل به اين فريضه حاصل مي‌شود، امروزه نه تنها از اجراي اين فريضه عظيم نشانه درخوري وجود ندارد، بلكه متأسفانه در خط‌مشي‌هاي كلان و اسناد بالادستي كشور نيز كمرنگ و حائز نقش حداقلي است. فقر انديشه و عمل نسبت به فريضه امر به معروف و نهي از منكر باعث شده است از كاركرد و ظرفيت اين گنج پنهان در راستاي اصلاح مستمر امور جامعه اسلامي استفاده نشود و در مقابل مدل‌هاي اصلاح، كنترل و نظارت غير بومي و غير اسلامي مطمح نظر مجريان و انديشمندان باشد؛ بنابراين، در اين مقاله، به بازشناسي نقش تمدن‌ساز اصل امر به معروف و نهي از منكر با تأكيد بر كاركرد مورد انتظار در عهد استقرار حكومت اسلامي پرداخته شده و پس از آن جايگاه حقيقي اين فريضه در الگوي اسلامي-ايراني پيشرفت تبيين شده است.