حقوق شهروندي از ديدگاه امام خميني )ره( و نظام حقوقي ايران

با نگاهي به تاريخچهي نظام اجتماعي ايران و ساختار حكومتي آن مي بينيم در گذشته مردم به عنوان رعيت از حقوق و امتيازات محدودي برخوردار بودند. چرا كه حاكمان خود را از نژادي برتر مي دانستند و حكومت بر خلق خدا، به اراده و مشيت خداوند شمرده ميشد و جنبهي الوهيت پيدا كرده بود، چرا كه در ايران نيز مانند همهي ممالك جهان قبل از پذيرش اصل حاكميت ملي و اجتماعي ، نظريه ي حاكميت الهي پذيرفته و اعلام شده بود. به موجب اين اصل منشأ دولت، اراده و مشيت خداوند است و سلاطين نمايندگاني هستند از جانب پروردگار كه ادارهي امور عمومي به آن ها سپرده شده است و بنا به عرف حكومت ، سلاطين در مقابل خداوند مسئول مي باشند نه در مقابل ملت، بر اين اساس در اين نوشتار، برخي از مفاهيم و مصاديق مربوط به حقوق شهروندي منجمله موارد مربوط به جوانان، فقرا و مستمندان، منع تبعيض در جامعه، حقوق زنان و حقوق سياسي و اجتماعي شهروندان و همچنين حقوق شهروندي در نظام حقوقي ايران بيان گرديده است. اميد است در اين رهگذر گامي هر چند كوچك در ارائه ديدگاه هاي امام خميني )ره( برداشته باشيم.