قرب به خدا در مسيحيت؛ اعطايي يا اكتسابي

از موضوعات مهم در اديان توحيدي تقرب به خداي متعال و رستگاري ابدي از طريق اين نزديكي است. در مسيحيت موضوع تقرب به خداي متعال و آشتي كردن با او و تشبه به مسيح، اقنوم دوم تثليث، موضوعي محوري است و كمال يك مسيحي محسوب مي‌شود. اين نزديك شدن داراي ابعاد گوناگون و رويكردهاي متفاوت است. يكي از ابعاد قابل توجه اين است كه با توجه به اين‌كه نجات و كمال مسيحي در گرو فيض و برگزيدگي الهي و عمل نجات‌بخش و حيات‌بخش تجسد و تصليب مسيح است، يعني به بياني ديگر، وابسته به عوامل بيروني و اعطايي است، جايگاه اختيار، عمل نيك و شريعت در رستگاري و كمال چيست. كتاب مقدس مسيحي و نيز مفسران آن، از جمله كليساي كاتوليك بر اين باورند كه اختيار و مسئوليت انسان و به تبع آن، عمل نيك و نيز عمل به شريعت تأثيري در رستگاري او ندارد. بررسي ابعاد اين مسأله با رويكرد كتاب‌مقدسي هدف اين نوشتار است.