برهان وجودي در الهيات فلسفي مسيحي و اسلامي

برهان وجودي يكي از براهين مهم فلسفي است كه همواره در طول تاريخ فلسفي، ‌فيلسوفان را مجذوب خود كرده است. مركز ثقل دليل وجودشناختي آن است كه خداوند، ‌به فرض وجود، ‌يعني از آن نوع موجوداتي نيست كه اتفاقي وجود پيدا كرده‌اند. اين تصور درست از خداوند را مي‌توان با توسل به جهان‌بيني سنتهاي يهودي، ‌مسيحي و اسلامي نشان داد و اين كار از طريق بررسي تجربي و ماتأخر در نوع نگرش اين سنتها نسبت به خداوند صورت مي‌گيرد. برهان وجودي ابتدا توسط آنسلم مطرح شد و پس از آن گونيلو، ‌آكويناس، ‌هيوم و كانت آن مورد نقد و بررسي قرار دادند. در فلسفه جديد، ‌دكارت و لايبنيتس از معروفترين مدافعين برهان وجودي مي‌باشند. در دوره معاصر نيز هارتشورن و مالكم تقرير جديدي از اين برهان ارائه كرده‌اند.