بررسي امكان‌پذيري طراحي مجموعه‌هاي زيستي بر اساس حريم‌هاي زيست بومي

از ديرباز تاكنون همواره ديده‌ مي شود كه معماران به دنبال راهي براي طراحي ساختمان‌هايي كه سازگار با محيط خود بوده و از طبيعت پيرامون خود الهام گرفته باشد، هستند. شاهكارهاي معماري بسياري در دنيا وجود دارند كه با الهام از فرم طبيعي عناصر موجود در طبيعت شكل‌گرفته اندكه با تدابير خاصي نه‌تنها به محيط خود آسيب نمي‌رسانند بلكه همساز با اقليم خود مي‌باشند. در اين راستا، چگونگي روند و مراحل الهام گيري از طبيعت براي دستيابي به يك محصول از اهميت خاصي برخوردار است. در اين مقاله با الهام گيري از فرم تنه‌ي درخت چنار و ميوه‌ي آن، يك مركز تحقيقاتي – آموزشي اكولوژيك در راستاي به حداقل رساندن آسيب به محيط‌زيست و به‌كارگيري تمامي روش‌هاي مدرن (استفاده از پانل‌هاي خورشيدي، استفاده از نماهاي دوگانه، تعبيه واحد بيوگاز براي توليد انرژي از بيومس و ...) براي ذخيره‌ي انرژي و كاهش آلودگي زيست‌محيطي طراحي ‌شده است. در ابتدا مراحلي جهت طراحي معماري با رويكرد بيونيك پيشنهاد شده است. درنهايت با مطالعه بر روي تنه و ميوه‌ي درخت چنار به‌عنوان نماد تقدس در منطقه‌ي موردمطالعه (منطقه الموت قزوين)، طرحي در جهت كاهش خسارت به محيط‌زيست ارائه گرديد. هدف از طراحي، ايجاد بنايي منطبق با ويژگي‌هاي محيطي منطقه و در نتيجه كاهش خسارت به محيط‌زيست مي‌باشد. روش تحقيق به‌صورت كيفي، توصيفي از طريق جمع آوي اطلاعات، مطالعات ميداني، مطالعه ادبيات موجود و كتابخانه‌اي مي‌باشد. نگارنده معتقد است كه طرح بايد به‌گونه‌اي باشد كه با بهره‌مندي از تكنولوژي‌هاي مدرن و با ديدگاه بهره‌گيري از طبيعت و اصل حداقل مصرف انرژي و معماري پايدار باشد تا طرحي بهينه خلق گردد كه علاوه بر زيبايي كارايي نيز داشته باشد.