بررسي تجارب جهاني خلق خيابان هاي پياده محور از طريق گسترش مسير-هاي دوچرخه سواري، نمونه موردي: ميلان، ايتاليا

امروزه رشد روزافزون جمعيت شهر نشين و به‌تبع آن افزايش رفت‌وآمدهاي ساكنان شهر با وسايل نقليه موتوري، مشكلات بسياري را در سيستم حمل‌ونقل شهري ايجاد نموده است. بر اين اساس براي كاهش معضلات ناشي از ترافيك حمل‌ونقل و آلودگي محيطي منتج از آن برنامه‌ها و طرح هاي متنوعي برنامه ريزي و اجرا شده است. يكي از برنامه هايي كه با اجراي واقعي و صحيح آن مي توان تا حد قابل‌توجهي آرامش را به سيستم حمل‌ونقل و عبور و مرور شهري بازگرداند، توسعه حمل‌ونقل انسان گرا (گسترش و تشويق پياده‌روي و دوچرخه‌سواري) و خلق خيابان هاي پياده محور مي‌باشد. ازاين‌رو در اين پژوهش سعي بر آن است تا با استفاده از روش تحقيق توصيفي تحليلي و شيوه هاي مرور متون و منابع به بررسي ويژگي هاي خيابان هاي پياده محور و مزيت هاي گسترش مسير هاي دوچرخه سواري در خلق اين‌گونه فضاها پرداخته شود. همچنين در اين پژوهش يك نمونه اجراشده از گسترش خيابان هاي پياده-محور با تأكيد بر حمل‌ونقل با دوچرخه در شهر ميلان ايتاليا معرفي شده است.