بررسي تأثير اصول معماري زمينه گرايي كالبدي بر ايجاد حس تعلق به مكان از نظر روانشناسي محيط

بناها نقش مهمي را در حيات شهرها بازي مي‌كنند و حس تعلق ساكنان آن‌ها به اين بناها جان مي‌بخشد. متأسفانه فرآيند توسعه‌ي شهري به‌سوي ابعاد كالبدي تمايل يافته و نتيجه اين امر گسستگي رابطه انسان با مكان است به‌گونه‌اي كه شهروند تعلق به آن را حس نمي‌كند؛ كه اين امر باعث مي‌شود نقش عدم توجه به زمينه در طراحي و ساخت بناها مسئله‌ي مهمي به نظر برسد. مقاله حاضر تلاشي براي بررسي تأثير معماري زمينه گرايي كالبدي بر ايجاد حس تعلق مي باشد. نتيجه‌ي پژوهش بيانگر آن است با توجه به نظريه هاي روانشناسي محيط، محيط هاي مبتني بر اصول معماري زمينه گرايي كالبدي، حس تعلق به مكان را دارا مي باشند.