بررسي تاثير محيط آموزشي پايدار(مدارس و كودكستان) بر آموزش پايداري به كودكان

از آنجا كه بيش از سي سال است كه رابطه انسان با محيط طبيعي به دليل سبك زندگي انسان دستخوش تغييراتي شده لذا اين مسئله باعث ايجاد بحران‎هاي طبيعي در سراسر جهان گرديده است. در دنياي امروز موضوع توسعه پايدار، انرژي‏هاي تجديد شونده و معماري پايدار در رأس برنامه سياست‏گذاري اكثر كشورها قرار گرفته است. با توجه به اينكه كودكان، سرمايه‎هاي آتي كشور بوده و نقش مهمي را در ساختن جامعه ايفا مي‎كنند، فضاهاي آموزشي يكي از حوزه‎هاي معماري محيطي هستند كه نقش عمده‏اي را در يك جامعه ايفا مي‏نمايند. نقش آموزش در توسعه جامعه انكارناپذير است. بي‎توجهي و ناآگاهي در طراحي فضاهاي آموزشي در بسياري از كشورها نتايج نامطلوب خود را نشان داده است. با اين وجود اكثر ساختمان‎هايي كه امروز به عنوان مراكز علمي يا فرهنگي كودكان مورد استفاده قرار مي‎گيرند، از لحاظ كالبد معماري و نوع فعاليت‎ها، متناسب با نيازهاي حقيقي كودكان و جامعه نيستند. بنابراين با توجه به اهميت پرداختن به توسعه پايدار و آموزش آن در اين مقاله بر آن شديم تا با استفاده از روش توصيفي تحليلي شامل مطالعات كتابخانه‎اي و ميداني به اصول طراحي فضاهاي ويژه كودكان، با تاكيد بر قابليت‎هاي محيطي موثر بر ذهن و رفتارشان در قالب معماري پايدار پرداخته شود. در اين روند سعي گرديده است كه از قابليت بالاي آن‎ها به عنوان عامل پيوند نسل گذشته و آينده براي آموزش پايداري استفاده شود. هدف از اين تحقيق نهادينه كردن پايداري و بهره بردن از آن در تمام امور است.