توصيف آناليز ساختاري به عنوان روشي در تجزيه و تحليل ساختار فضايي (شهر، محله، مسكن)

اين نوشتار به توصيف توسعه ي روش تحقيقي آناليز ساختاري مي پردازد و بر پايه ي تعامل چندين روش مطالعاتي (سنتي و مدرن) استوار است كه شامل واكنش هاي گذشته نگر پي در پي، تفسيرهايي در مورد نتايج مباحث خاص روانشناسي، مطالعات موردي، مشاهدات و آناليز محلي و مصاحبه مي باشد. اين روش از مباحث مطروحه توسط كريستيان نوربري شولتز به عنوان روشي جامع و مانع، وام گرفته شده است. يك آناليز ساختاري بايد شماري از المان ها و روابط گشتالتي را كه مشخص كننده ي تماميت هندسي هستند، ارائه دهد. اگر ما مفهوم ساختار را وسعت دهيم و همچنين محتويات و روابط بين شكل و محتوا را تحت پوشش قرار دهيم، به يك آناليز معماري جامع و همه جانبه اي دست خواهيم يافت. اين روش تجربه محور پلي ميان تحقيق و تمرين را فراهم مي آورد.