مولفه هاي طراحي پايانه مسافربري برون شهري با رويكرد معماري بومي و رضايت شهروندان

امروزه فضاهاي عمومي شهري، ضرورتي اساسي در برنامه هاي توسعه شهري يافته اند كه اين امر حكايت از نقش اين فضاها در تقويت وجهه فرهنگي- اجتمـاعي شـهر دارد. فضاهاي عمومي عرصه تجلي روابط اجتماعي است. ضرورت ايجاد مكان هايي عمومي براي شهروندان در شهر به گونه ايي مهم است كه نشانگر هويت، تعاملات اجتماعي و حس رضايتمندي از كالبد زندگي را بدنبال خواهد داشت. فضاهاي عمومي مكاني براي ديدن و ديده شدن مردم هستند و اهميت بسياري در تحليل زندگي اجتماعي دارند. پايانه هاي مسافربري يكي از اين فضاهاي اجتماعي و عمومي در شهرها هستند. نقش پايانه هاي مسافربري برون شهري در تعاملات اجتماعي و ارائه مكاني در حيطه رضايتمندي افراد از مكان مي تواند با معماري بومي آن منطقه هم سو شده و بر كيفيت كالبد بيافزايد. در تحقيق حاضر شهر سمنان به عنوان نمونه موردي انتخاب شده، دليل انتخاب اين شهر به علت مركزيت و عبور چندين راه اصلي برون شهري كشور از اين استان است. در واقع با شناخت ويژگي هاي شهر سمنان و قابليت گسترش پايانه هاي مسافربري مي توان كالبدي در راستاي حفظ ارزش هاي هويتي، بومي، انساني و رضايتمندي شهروندان را ارائه داد. روش تحقيق حاضر بر اساس تحليل استنباطي – اثباتي مي باشد. نتايج حاصله نشان مي دهد كه مراكز موجود پايانه هاي مسافربري برون شهري در شهر سمنان شرايط مناسب را دارا نمي باشند و مي بايستي طرحي نوين در مكانيابي پايانه هاي مسافربري ارائه داد تا بر اساس ايجاد كالبدي با عناصر معماري بومي و هويت مدار به شاخصه هاي كيفيت و رضايتمندي شهروندان بر اساس دسترسي مناسب به شريان هاي خروجي اصلي و سازگاري با كاربري هاي هم جوار بيشترين تاثير را دارند.