اثر تنش هاي توأمان شوري و كم آبي بر بهره وري آب در كشت فلفل

كاهش كيفيّت منابع آب و خاك بر اثر خشكسالي و تغيير اقليم در كنار كم آبي، چالشي است كه امروزه كشاورزان در بسياري از مناطق جهان با آن رو به¬ رو هستند. تعيين بهره وري آب به عنوان يكي از معيارهاي ارزيابي كارآيي سامانه هاي آبياري، نقشي حياتي در مديريّت مصرف منابع آب دارد. هدف از اين پژوهش، بررسي اثرات توأمان كمآبي و شوري بر بهره وري آب آبياري گياه فلفل (Capsicum Annum) بود. بدين منظور، آزمايشي با چهار تيمار آبياري و سه تيمار شوري انجام شد. پس از برداشت محصول، مقدار محصول توليد¬ي هر گياه به صورت ماده¬ي خشك اندازهگيري شد و سپس بهره وري و راندمان كاربرد آب آبياري براي هر تيمار به دست آمد. نتايج نشان داد كه راندمان كاربرد آب آبياري تنها در شرايط ايده آل مي تواند جزئي از بهره وري باشد و به هنگام اعمال تنش هاي محيطي، رابطه ي اين دو متغيّر و متفاوت است. همچنين، كاهش مقدار آب آبياري تا 50% نياز آبي و افزايش مقدار شوري تا 2 (dS/m) مي تواند تأثير بسزايي در افزايش بهره وري و به ويژه راندمان كاربرد آب آبياري داشته باشد.