اهميت آب مجازي به عنوان يكي از عوامل تعيين كننده در انتخاب سياست هاي بهره برداري از منابع آب كشور

كم آبي اساساً در آينده بدليل استفاده بدون برنامه ريزي و نه بدليل كمبود آب خواهد بود. به نظر مي رسد بازنگري در سياست هاي مديريت منابع آب در جهت توسعه تجارت آب مجازي بر مبناي مزيت نسبي ضروري باشد. نتايج تحقيق نشان مي دهد كه واردات مواد غذايي در ايران هنوز با هدف تجارت آب مجازي صورت نمي گيرد درصورتي كه مي توان با بهره گيري از الگوهاي جديد جهت ارزيابي جايگاه كشور از نظر مزيت نسبي در توليد محصولات كشاورزي و تغيير سياستهاي واردات و صادرات مواد غذايي با رعايت اصول امنيت غذايي، منافع حاصل از آن را در ديگر بخشها سرمايه گذاري كرد و با بحران آب در كشور هاي دچار خشكسالي به مقابله پرداخت و بتوان با به كارگيري سياست هاي مناسب و انتخاب محصولاتي سازگار با مفهوم تجارت آب مجازي اقدام به ساماندهي يك نظام جامع استفاده ازمنابع آبي نمود تا نه تنها از ذخاير محدود كشور به طور بهينه بهره برداري شود بلكه شرايط براي حفظ و افزايش منابع آبي فراهم گردد.