تعيين و تحليل شاخص‌هاي بهره‌وري انرژي و اقتصادي در انواع سيستم‌هاي كشت آفتابگردان (مطالعه موردي: استان مازندران)

هدف از اين پژوهش برسي تاثير انواع سيستم هاي كشت بر شاخص هاي كارايي انرژي در زراعت آفتابگردان در استان مازندران بود. اين تحقيق كه در سال زراعي 95-94 انجام گرفته است. در اين مطالعه از روش نمونه‌گيري تصادفي استفاده شده است. پرسش نامه‌ها از طريق مصاحبه حضوري با كشاورزان محصول آفتابگردان تكميل گرديد. به علاوه عمليات ميداني محاسبه ميزان مصرف سوخت براي عمليات‌هاي مختلف كشاورزي انجام گرفت. نتايج حاصل از اين تحقيق نشان داد انرژي لازم جهت آبياري بيشترين سهم مصرف انرزي را دارد. بعد از آن كود و سوخت بيشترين سهم را در ميزان مصرف انرژي داشته‌اند. كمترين ميزان مصرف مربوط به انرژي بيولوژيكي و سم بوده است. شاخص انرژي بهره وري و نسبت انرژي توليد آفتابگردان در كشت نيمه مكانيزه 078/0 و 13/1 و براي كشت آفتابگردان سنتي نيز به ترتيب 16/0 و 36/2 كيلوگرم بر مگاژول بدست آمد. بهروره‌وري انرژي نتايج نشان داد كه زارعيني كه بيشتر از نهاده هاي ماشيني استفاده مي كنند (نيمه مكانيزه) شاخص هاي انرژي براي آنان در جايگاه ضعيف تري قرار دارد اما ازنظر اقتصادي در جايگاه بهتريي دارند. همچنين نسبت فايد به هزينه دو سيستم كشت سنتي و نيمه مكانيزه به ترتيب 3/2 و 42/1 بود.