محاسبه شاخص‌هاي مصرف انرژي در توليد گندم آبي شهرستان يزد

هدف از انجام اين تحقيق بررسي شاخص‌هاي مصرف انرژي در توليد گندم آبي مي‌باشد. با رشد مكانيزاسيون و استفاده از مواد شيميايي در كشاورزي، بازده انرژي به تدريج كاهش يافته است. با گذر زمان نيز بازده انرژي مصرفي در سيستم‏هاي كشاورزي كاهش يافته و كشاورزي اوليه ضمن داشتن پايداري بيشتر نسبت به كشاورزي فشرده و مدرن امروزي به مراتب بازده انرژي بالاتري داشته است. در اين تحقيق انرژي مصرفي و انرژي توليدي محصول عمده زراعي شهرستان يزد (گندم) به وسيله نمونه‏گيري كاملاً تصادفي و مصاحبه با كشاورزان محاسبه و به وسيله آن ضريب مصرف انرژي، بازده انرژي، شدت انرژي، بهره‏وري و افزوده خالص انرژي تعيين گرديدند. نتايج بررسي‏ها نشان داد، ضريب مصرف انرژي مورد نياز براي توليد هر هكتار گندم در منطقه مذكور معادل 05/51870 مگاژول و شاخص بازده انرژي براي اين محصول معادل 25/1 برآورد شد. بهره‏وري انرژي و افزوده خالص انرژي در منطقه به ترتيب معادل 09/0 كيلوگرم بر مگاژول و 7/13098 مگاژول بر هكتار به دست آمد. بررسي سهم نهاده‏ها از كل انرژي ورودي مشخص نمود كه در توليد گندم، آبياري بيشترين سهم انرژي مصرفي را به خود اختصاص داده است. بيشترين مقدار انرژي مصرفي پس از آبياري مربوط به كود شيميايي بود. مصرف بهينه كودهاي شيميايي، اصلاح روش‏هاي آبياري و استفاده از بذرهاي مناسب در كاشت گندم مي‏تواند نسبت به بهبود بازده انرژي در منطقه يزد مؤثر باشد.