بررسي ميزان كاهش آلاينده‌هاي گازي در صنايع كشاورزي توسط روش زيستي بيوفيلتراسيون

مسائل محيط زيستي يكي از موضوعات بحث انگيز روز مي‌باشد. بدليل رشد روزافزون صنايع و تخليه مواد زائد آن‌ها به محيط اطراف، حجم آلودگي وارده را به شدت افزايش داده است، به طوري‌كه عوامل پاينده قادر به حذف اين مواد از محيط‌زيست نمي باشند. توسعه صنعت خصوصاً صنايع غذايي، كشاورزي و شيميايي در كشور باعث افزايش آلودگي در محيط زيست بواسطه خروج مواد زائد آن‌ها به محيط زيست شده است. براي كنترل، كاهش و تعديل غلظت گاز‌هاي آلوده، بيوفيلتراسيون به عنوان يك تكنولوژي قابل اعتماد شناخته شده است. اين تكنولوژي در مقايسه با ساير تكنولوژي‌هاي فيزيكي‌ شيميايي به دليل هزينه اندك، تاثير‌گذاري بالا و دوستدار محيط زيست برتري دارد. بيوفيلتراسيون يك تكنولوژي موثر براي كنترل تركيبات آلي فرار، آمونياك و گاز‌هاي خروجي از كارخانه‌هاي كمپوست‌سازي، كارخانه‌هاي بازيافت، گاوداري‌ها، مزارع پرورش طيور، تصفيه‌خانه‌هاي فاضلاب و كليه فعاليت‌هايي است كه به نحوي به توليد بوهاي متعفن مي‌انجامد. به دلايل متعدد تكنولوژي بيوفيلتراسيون يك راه حل جالب و جذاب براي كنترل آلاينده‌هاي هواست. تعدادي از اين آلاينده‌ها در ليست سازمان حفاظت محيط زيست جهاني به عنوان آلاينده‌هاي مخاطره آميز هوا تلقي مي‌شوند و به دليل سرمايه و هزينه عملكردي اندك، بيوفيلتراسيون مي‌تواند به عنوان يك پيشنهاد مفيد اقتصادي در مناطقي كه جريان هوا شامل آلاينده‌هايي با غلظت نسبتاً كم مي باشد مطرح شود.