تأثير معماري پايدار در شهرسازي شهر تهران

The Effect of Sustainable Architecture in Urban Planning in Tehran

امروزه معماري پايدار به اصل مهمي در ساختمان سازي جهان تبديل شده است كه بايد به اين موضوع توجه بسيار كرد. با رخدادن انقلاب صنعتي استفاده ي انسان از طبيعت هر روز به طور چشمگيري افزايش يافته كه موجب خسارات جبران ناپذيري به بخش زيادي از منابع طبيعي در جهان شده است . با به كار بستن معماري پايدار در سازوكار ساختمان سازي مي توان به كيفيت زندگي و حفظ منابع طبيعي كمك كرد . در اين مقاله با بهره گيري از مباني نظري ، بررسي نمونه ي موردي ، تحليل اقليمي و با استفاده از روش هاي كمي و كيفي سعي بر ارائه دادن روش هاي سنتي و مدرن در ساخت و ساز در اقليم گرم و خشك تهران مي شود. استفاده از معماري پايدار در ساختمان سازي مي تواند در كاهش هزينه ها ، كاهش آلودگي زيست محيطي ناشي از تخريب مواد فرآوري شده در ساختمان سازي ، كاهش افسردگي در بعضي از فصول ، استقلال خانه هاي مسكوني براي تامين انرژي موثر واقع شود . از اين نظر در پايان پيشنهاداتي ارائه خواهد شد كه در بهبود ساخت و ساز در اين اقليم موثر است .