پيش بيني بخشودگي بين فردي بر اساس ابعاد جهت گيري مذهبي در دانش آموزان متوسطه دختر شهر تبريز

هدف پژوهش حاضر پيش بيني بخشودگي بين فردي بر اساس ابعاد جهت گيري مذهبي در دانش آموزان متوسطه دختر شهر تبريز، به روش توصيفي- همبستگي بود. بدين منظور از جامعه آماري دانش آموزان متوسطه ناحيه دو، نمونه اي به تعداد 250 دانش آموز دختر به صورت نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي و بر اساس جدول مورگان انتخاب شد. آزمودني ها پرسش نامه هاي جهت گيري مذهبي آلپورت و راس، و مقياس بخشودگي بين فردي احتشام-زاده و همكاران را تكميل كردند. داده هاي به دست آمده با استفاده از روش هاي آماري همبستگي پيرسون و رگرسيون استاندارد در spss تجزيه و تحليل شد. نتايج پژوهش نشان داد كه بخشودگي بين فردي با جهت گيري مذهبي دروني رابطه مثبت معنادار داشته(05/0 p) و با جهت گيري مذهبي بيروني رابطه معناداري ندارد(05/0p ). همچنين نتايج رگرسيون نشان داد كه جهت گيري مذهبي دروني مي تواند بخشودگي بين فردي را به طور معني داري پيش-بيني كند. بر اساس نتايج مي توان گفت: افرادي كه به تعاليم مذهبشان صادقانه اعتقاد داشته اند و عمل مي كنند، در هنگام تعارض و ناسازگاري مصالحه جو بوده و از توان بخشودگي بيشتري برخوردار اند.