بررسي تطبيقي ديدگاه آيت الله معرفت و فخر رازي پيرامون آيات دال بر وجود اعضاء براي خداوند

از جمله مباحث مهم كلامي كه از قرن اوّل هجري در ميان متكلّمان و مفسّران مسلمان مورد اختلاف واقع شده است، تفسير آيات موهم وجود اعضا براي خداوند متعال است. هريك از فرق مسلمان، به رويكردهاي مختلفي چون تشبيه و يا تأويل و غيره روي آورده اند. اين مقاله، پس از مروري كوتاه بر ديدگاه هاي كلامي مشهور، به بررسي ديدگاه مفسّر و قرآن پژوه معاصر شيعي؛ آيت الله معرفت و يكي از مفسّران بزرگ اهل سنّت؛ فخر رازي پرداخته و نمايان مي كند هريك با تعابير متفاوت با استناد به استدلال هاي عقلي و نقلي و با بهره گيري از تأويل در صدد نفي جسمانيت و وجود اعضا براي خداوند در آيات موهم چنين صفاتي هستند؛ البته آيت الله معرفت در بخش دلايل نقلي بيشتر از روايات اهل بيت عليهم السّلام و استدلال هاي اصولي بهره برده و فخر رازي در اين رابطه از دلائل ادبي، بهره مي گيرد. در مقاله پيش رو، كوشش شده است تا با تقسيم بندي منظمي ديدگاه اين دو مفسّر شيعي و اهل سنّت، مطرح و به صورت تطبيقي ارائه گردد.