ميزان توفيق علامه معرفت در توجيه آيات موهم مخالفت با ادبيات

اعجاز قرآن از ديرباز آماج شبهات ناآگاهان و بدخواهان بوده است. دامنه اين شبهات مباحث گسترده‌اي همچون شبهات علمي، تاريخي، ادبي(نحوي، صرفي، بلاغي و...) را در برمي‌گيرد. بسياري از انديشمندان مسلمان به دفاع از قرآن برخاسته و آثاري در پاسخ به شبهات قرآني رقم‌زده‌اند. پيدايي شبهات جديد و پردازش روزآمد شبهات ديرين، آيت‌الله معرفت را بر آن داشت تا با نگارش كتاب «شبهات و ردود» بسياري از شبهات قرآني را به زبان روز پاسخ گويد. يكي از اين شبهات «وجود لحن(نادرستي) ادبي در قرآن» است. بر اساس اين شبهه برخي آيات قرآن با ادبيات عربي مخالفت دارد. اين نوشتار مي‌كوشد پس از بازخواني پاسخ‌هاي آيت¬الله معرفت به شبهات ادبي، ميزان توفيق ايشان در توجيه آيات محل بحث را بررسي نمايد؛ ازاين‌رو ابتدا شبهات ادبي بر اساس علوم ادبي مرتبط دسته‌بندي و در هر يك پاسخ‌هاي استاد فقيد نقد و تحليل مي‌گردد.